Dat dilemma had ik bij mijn eigen bruidsjurk. Na jaren voor anderen te ontwerpen en waarbij niets onmogelijk lijkt, is het best wel lastig om te verzinnen wat je dan eigenlijk zelf wilt. Uit pure frustratie overwoog ik ‘gewoon’ een jurk te kopen, want dan hoefde ik er zelf niet over te piekeren. Maar dat had natuurlijk te gemakkelijk geweest, en zo zit ik niet in elkaar.
Terug naar het begin
Als klein meisje droomde ik al van trouwen. En wat is dichter bij de basis dan je jeugd. Mijn doel voor mijn bruiloft werd; doen wat dat kleine meisje in mij zo graag had gewild. Het thema was snel verzonnen: de Droomvlucht van de Efteling. Geen klakkeloze kopie, maar een volwassen ode aan de attractie waar 5-jarige ik nooit genoeg van kreeg (met uiteraard toestemming van manlief!). Daar hoort natuurlijk een net zo dromerige jurk bij.
Bij mijn opa en oma hing ooit een trouwfoto van een verre tante. Hierop zag je de achterkant van haar jurk met een imposante sleep die als een ivoren riviertje naar beneden liep. Prachtig! Uiteraard had jeugdige ik die foto vroeger veelvoudig bestudeerd. Zo’n sleep moest er echt aan. Het ging een volle baljurk zijn, mét 3 meter lange sleep, zoals de echte prinsessen dat deden. Go big or go home.
Het zijn de details die ertoe doen
Goed, de vorm was gekozen. Maar waar maak je zo’n prinsessenjurk van? En zorg je dat het niet zo’n stijve onbeweeglijke berg aan stof wordt? Dat kon niet anders dan met mijn favoriete stof om mee te werken, bruidstule. Na al die jaren was ik uiteraard erg kieskeurig geworden in de kwaliteit daarvan. Na heel veel rondneuzen werd het de zachtste en zwierigste tule ooit, geïmporteerd uit Turkije. Daarmee was het plaatje natuurlijk niet af. Ik wilde de flora van de Droomvlucht weerspiegelen op mijn jurk, maar het zo luchtig en beweeglijk mogelijk houden. Dit wilde ik doen met behulp van 3D kant. Dat is kant waarvan er stukjes niet vast in de stof verweven zitten, maar er losjes op gestikt zijn, zodat ze er als het ware uit komen. Ik vond in Engeland twee prachtige soorten, eentje met volle bloemen en eentje met los wapperende blaadjes. Door deze twee te combineren heb ik mijn eigen droombos op mijn jurk genaaid. Met de hand. Stukje voor stukje.
Als ode aan mijn voorgaande bruiden en de skills die ik dankzij hen heb kunnen ontwikkelen, heb ik van alle dames stukjes kant verwerkt in mijn jurk. Echte speurneuzen kunnen ze vinden, maar ze zitten goed verstopt. Zo kon ik al die bruiden een beetje bij me dragen. Het gaf een mentaal steuntje in de rug en voelde als een oprechte eer.
It has pockets!
Het grote voordeel van je eigen jurk ontwerpen is dat je ook de praktische zaken kunt aanpassen naar wens. Geen zakken waren natuurlijk geen optie! Mijn lipstick en tissues waren altijd in de buurt. En dansen met zo’n grote sleep is natuurlijk allesbehalve makkelijk, dus dan maken we er toch gewoon een die er helemaal af kan. Niks sleuren met meters stof tijdens die eerste dans, gewoon loshaken en die dansvloer op hupsen.
En tot slot
Als kers op de (bruids)taart zijn er natuurlijk nog accessoires. Mijn haren hingen vol takjes en blaadjes en van de ‘restjes’ bruidstule heb ik een 5 meter lange sluier gemaakt. Van het kant van mijn jurk heb ik blaadjes geknipt en over de sluiter verspreid, alsof ze zo van mijn jurk af dwarrelden.
Als laatste knipoog naar 5-jarige ik, staat er nog “Happily Ever After” op het einde van de sluier geborduurd. Alles bij elkaar; de jurk, de bloemen, de muziek en de prins bij het altaar, was perfect. Ik kan met volle overtuiging zeggen dat de droom van dat kleine meisje werkelijkheid is geworden.
Ook zo’n droomjurk?
Droom jij ook van een trouwjurk of outfit die honderd procent weerspiegelt wie jij bent, zónder vast te zitten aan standaard patronen of stijve regels? Neem een kijkje bij Sewn by Vedder en ontdek wat er allemaal mogelijk is als je kiest voor kleding op maat!
Foto’s: Shots by Wolf
